LOS

Loslaten. Weer zo’n lekker modewoord. Maar doe het maar eens. Laat t maar los. Laat t gaan. Besteed er gewoon geen aandacht meer aan. Maar hoe dan? .Terugkijkend heb ik vaak situaties, dingen en ook mensen moeten laten gaan. Los moeten laten. Soms tegen mijn wil is. Soms omdat het beter was of voelde.

.

Een ding hadden die momenten met elkaar gemeen. Stuk voor stuk had ik ze gekoesterd. Me eraan vastgehouden. Me eraan gehecht. Soms als idee of wens, op andere momenten letterlijk.

.

Ik kon ze pas laten gaan omdat mijn hele hart en ziel erbij betrokken waren. Omdat ik ze had liefgehad als onderdeel van mezelf, van wie ik was. .Maar zoals alles in de wereld, ben ook ik veranderlijk. En passen dingen, mensen of situaties soms gewoon niet meer.

.

Dat kan verdrietig zijn. Totdat we beseffen dat alles wat achter ons ligt of geweest is, ons gemaakt heeft tot wie we nu zijn. .En met alles wat we loslaten, ontstaat ruimte voor nieuwe dingen. Dus als je voelt dat iets of iemand niet meer passend is (en ga er maar vanuit dat dat dan andersom ook zo is), koester de verbinding die er was.  Met heel je hart. Want iets loslaten zonder het te hebben vastgepakt is onmogelijk.En ja, dit geldt ook voor moeilijke ervaringen of gewoontes. Altijd hebben ook deze je iets gebracht.

.

Laat los in liefde.

En laat je verrassen door het nieuws waarvoor jij ruimte gemaakt hebt!