S T A A L T J E L E V E N S K U N S T

Vanavond bracht ik onze reservefietsen weg naar het vluchtelingenkamp Heumensoord wat hier twee kilometer vandaan is. Als reactie op een oproep van @yallafoundation.

Het idee van reservefietsen hebben is eigenlijk ronduit ridicuul, besefte ik me, geconfronteerd met het gegeven dat deze mensen zo ongeveer alleen zichzelf nog hebben. En met een beetje geluk wat familie.

Ik raakte in gesprek met twee jongens. Het raakte me diep. Ons gesprek begon met een praatje over de muziek die ze draaiden, waarna het snel de diepte in ging. Bijzonder. Toen een van de twee op een voorzichtige vraag van mij naar hoe het met hen ging ‘I am very happy here, because we are free’ antwoordde, moest ik even slikken.

Alles hebben moeten achterlaten, geliefde familieleden die onveilig zijn en een onzekere toekomst…

Je dan happy kunnen voelen met vrijheid als zo basale waarde, is toch wel echt een staaltje levenskunst.

Of wij ons nou wel of niet vrij voelen in de bewogen maatschappij waarin wij nu leven…laten we op moeilijke momenten een voorbeeld nemen aan deze mooie, stralende jongeman die ik mocht ont-moeten!
🤍