Zelfregie: trouw zijn aan jezelf

M O N D A Y M O V E S

Afgelopen week hakte ik een lastige knoop door: ik ga stoppen als bestuurslid van Hortus Nijmegen, die prachtige plek waar vooral vrijwilligers elke dag weer iets mooiers van maken.

Het zou logisch zijn geweest als ik er al lang en breed mijn bijdrage zou hebben geleverd. Niets is echter minder waar. De waarheid is dat ik struggelde met het vinden van mijn toegevoegde waarde. Dat ik er niet in slaagde deze te vinden, hoe graag ik dit ook wilde.

Harder je best doen, zei ik mezelf. Geef het de tijd en de ruimte. En zo geschiedde. Maar toen het toch bleef wringen, was de tijd gekomen om mezelf recht in de spiegel aan te kijken en regie te nemen. Het past niet. Hoe jammer ook. Hortus Nijmegen en haar bestuur verdient iemand die past bij de thema’s die voorliggen en ik verdien het om mijn eigen weg te volgen.

Een weg waarop ik blikken kan verruimen en belevingswerelden kan verdiepen. Waarop ik authenticiteit kan aanspreken en openheid en speelsheid onvoorwaardelijk kan laten zijn, voor mezelf en voor alles en iedereen om me heen. Gelukkig kan ik dat in mijn praktijk volop. Ook weet ik dat als er een deur dicht gaat, er weer andere zullen open gaan. Ik laat me verrassen! En de Hortus? Van haar blijf ik sowieso lekker genieten als bezoeker!