Een gedroomd afscheid

Mijn laatste werkdag bij Radboudumc zit erop. Het is niet voor het eerst dat ik afscheid neem: van werkomgevingen, van relaties..toch is het altijd even een bijzonder moment.

Echter niet eerder realiseerde ik me hoe belangrijk het is om hier echt bij stil te staan. Om te voelen wat het gebracht heeft, om op te halen wat geleerd is en, last but not least, om stil te staan bij het plezier en de inspiratie die met anderen gedeeld zijn.

Ik ben niet de enige die afgelopen jaar heeft ontdekt hoe gek het is om in deze tijd ergens te vertrekken of opnieuw te beginnen. Online zwaaien haalt het niet bij elkaar recht in de ogen kunnen kijken. Ondanks de voornemens om, ‘als het weer kan’, toch nog even deze mijlpaal te vieren, voelde ik me raar en stiekem toch alleen.

Mijn gedachten liet ik gaan over wat ik nodig heb om een prachtig lustrum te kunnen afronden. Er kwamen ideeën op, maar dat mijn onbewuste voor mij zou zorgen hierin had ik niet voorzien…

Zo’n mooi en warm afscheid als ik vannacht in mijn dromen beleefde, zou in de werkelijkheid misschien niet eens hebben kunnen bestaan. Ik heb er intens genoten en kijk met een ongelooflijk goed gevoel terug op mijn tijd bij Radboudumc.

Dankjewel onderbewuste! En dankjewel Radboudumc!